شمع و گل و پروانه
یار و می و پیمانه
بنشسته اند در شادی
در بزم من مستانه
می خنده زد بر جامم
دنیا بود بر کامم
می خنده زد بر جامم
دنیا بود بر کامم
برده بهار ای ساقی
از دل قرار ای ساقی
زان باده آتش گون
جامی بیار ای ساقی
می خنده زد بر جامم
دنیا بود بر کامم
می خنده زد بر جامم
دنیا بود بر کامم
گرچه به لب خاموشم
چون جام می در جوشم
هم رفته دل از دستم
هم رفته از سر هوشم
رقص گل و پروانه بین
در گل رخ جانانه بین
افسانه خوان مرغ چمن
با نغمه مستانه بین
بزم چمن زیبا شد
تا جشن گل بر پا شد
رقصی نشاط افزا کن
گیتی نشاط افزا شد
چون رود ز بوی گلها
به چمن زدل شکیبم
تو از آن رخ فریبا
چه دهی دیگر فریبم
مرو از کنار من
که تویی بهار من
شمع و گل و پروانه و بلبل همه جمعند
ای دوست بیا رحم به تنهایی ما کن
رقص گل و پروانه بین
در گل رخ جانانه بین
افسانه خوان مرغ چمن
با نغمه مستانه بین
شمع و گل و پروانه
یار و می و پیمانه
بنشسته اند در شادی
در بزم من مستانه
می خنده زد بر جامم
دنیا بود بر کامم
می خنده زد بر جامم
دنیا بود بر کامم